FILM - Race to nowhere (2009)

De Amerikaanse documentaire Race to Nowhere gaat over de gevolgen van de Amerikaanse prestatiecultuur. Het is een indringende documentaire die geen leraar, ouder of bestuurder onberoerd laat. Hoewel de thematiek alleen maar aan actualiteit heeft gewonnen, is de documentaire in Nederland vrijwel onbekend.

In de documentaire maken we kennis met vele leerlingen en hun soms overladen leven en de gevolgen ervan. De druk vanuit de omgeving om goed en het liefst op het hoogste niveau te presteren op veel, zo niet alle gebieden, is erg hoog. Zesjes halen is niet voldoende, wel de hoogste cijfers, de beste zijn van het sportteam, interessante hobby’s hebben, een hechte vriendenkring krijgen…
In een cultuur van hoge verwachtingen worden dat soms té hoge verwachtingen: onrealistisch en altijd aanwezig. Ze hebben soms verstrekkende gevolgen in de levens van jongeren.

De documentaire is gemaakt door Vicki Abeles, een moeder met kinderen in het basis- en het voorgezet onderwijs. Zij zag bij haar kinderen de negatieve effecten en besloot er iets aan te doen. Zij toont het urenlang huiswerk maken, slaapgebrek, ernstige stress en mentale en emotionele problemen. Ook de druk van ouders zelf op hun kinderen om perfectie te bereiken, inzet van huiswerkbegeleiding en de heiligverklaarde cijfers voor tests leiden tot schijnresultaten, frustratie, apathie en een diepgewortelde bedrogcultuur.

De leerlingen leren niet echt, maar slechts om te scoren en te performen.

In de documentaire maken we kennis met vele leerlingen en hun soms overladen leven en de gevolgen ervan. De druk vanuit de omgeving om goed en het liefst op het hoogste niveau te presteren op veel, zo niet alle gebieden, is erg hoog. Zesjes halen is niet voldoende, wel de hoogste cijfers, de beste zijn van het sportteam, interessante hobby’s hebben, een hechte vriendenkring krijgen…
In een cultuur van hoge verwachtingen worden dat soms té hoge verwachtingen: onrealistisch en altijd aanwezig. Ze hebben soms verstrekkende gevolgen in de levens van jongeren.

De documentaire is gemaakt door Vicki Abeles, een moeder met kinderen in het basis- en het voorgezet onderwijs. Zij zag bij haar kinderen de negatieve effecten en besloot er iets aan te doen. Zij toont het urenlang huiswerk maken, slaapgebrek, ernstige stress en mentale en emotionele problemen. Ook de druk van ouders zelf op hun kinderen om perfectie te bereiken, inzet van huiswerkbegeleiding en de heiligverklaarde cijfers voor tests leiden tot schijnresultaten, frustratie, apathie en een diepgewortelde bedrogcultuur. De leerlingen leren niet echt, maar slechts om te scoren en te performen en de docenten helpen de leerlingen daarmee niet om hun vermogen om kritisch te denken en hun creativiteit te ontwikkelen of te vergroten.

Abeles interviewt leerlingen van alle leeftijden, achtergronden en verschillende sociaal-economische status, leraren, ouders, werkgevers en psychologen. Gesprekken over gevolgen die soms diepe indruk achterlaten. Haar documentaire benadrukt de noodzaak van betekenisvolle veranderingen binnen scholen, evenals in de cultuur waarin ouders hun kinderen benaderen.

Kijken? 

 

Hans Neven en Henk Sissing maken voor Van Twaalf tot Achttien elke maand een keuze uit hun verzameling van zo’n 400 onderwijsfilms en -documentaires.

Hans Neven is oud-leraar, -directeur en -rector. Onderwijsmens in hart en nieren en voorzitter van de vakjury voor de jaarlijkse verkiezing van de Nationale Onderwijsfilm. Henk Sissing is onderwijsliefhebber, onderzoeker en verzamelaar van onderwijsfilms. Hij werkte o.a. als leraar, schoolbestuurder BaO, ambtenaar OCW en publiceerde onder meer de Bildungkalenders en 3000 jaar denkers over onderwijs (zesde druk; Boom Filosofie). Samen organiseren zij op verzoek onderwijsfilmfestivals op scholen.

 

Delen: