Nu waren er tijdens de plechtigheid die ik kort geleden bijwoonde twee bijdragen die indruk op me maakten: de langste en de kortste. De langste was die van degene die met pensioen ging. Hem was niet de opdracht gegeven het kort te houden. Dat zou ook ongepast zijn: op de laatste dag van zijn werkzame leven geef je iemand ruim baan. De woorden van de bestuurder maakten indruk, omdat ze de uitdrukking waren van de grote betrokkenheid bij het onderwijs die de spreker ook in de praktijk had laten zien. In woord en daad gaf hij uitdrukking aan de trits relatie, eigenaarschap en maatwerk.

Maar voordat de bestuurder zijn peroratie hield, gebeurde er iets opmerkelijks. De rector...

Benieuwd naar de rest van het artikel?

Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op van12tot18.nl, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.