van12tot18 agendavan12tot18 webshop
van12tot18 proefabonnementvan12tot18 estafette


btn editorial

renske-valk-2016Verbetercultuur

E organisatie waarin medewerkers het vanzelfsprekend vinden om voortdurend te werken aan verbetering van hun aanpakken en processen, heeft – zou je kunnen zeggen - een ‘verbetercultuur’.

In een bedrijf waar die cultuur van verbeteren werkelijk gevestigd is, staat overleg met iedere medewerker centraal. Op basis van doelen en ambities waaraan het hele bedrijf zich heeft gecommitteerd, vindt overleg plaats, spreekt men elkaar aan en is instrumentarium ontwikkeld om die continue ontwikkeling van ‘beter worden’ te realiseren.

In dit novembernummer vindt u een verzameling artikelen die samen een beeld schetsen van het werken aan een verbetercultuur binnen scholen. In deze artikelen leest u waar het begrip vandaan komt, hoe het werken aan continue verbetering eruit kan zien, hoe scholen daaraan zelf een invulling geven en wat recente rapporten melden over de aanpak als geschetst.

Verbetercultuur. Moet het dan altijd beter? Kan het altijd beter? Soms moet het beter, omdat er onvoldoende kwaliteit op scholen wordt gerealiseerd. Maar externe urgentie is niet de drijfveer achter een verbetercultuur. Centraal staat de eigen aspiratie om dingen beter te doen. Centraal staan de eigen plannen en wensen, van de school als gemeenschap van medewerkers. En dat kan van alles zijn. Met andere woorden, daar waar ambitie heerst is het tot stand brengen van een verbetercultuur een krachtig en duurzaam middel. We hebben bij de totstandkoming van dit nummer samengewerkt met stichting leer- KRACHT. Deze organisatie is al jaren bezig om teams en scholen te helpen een verbetercultuur tot stand te brengen. Hun inspanningen hebben zonder meer impact, het aantal deelnemende scholen groeit en ook instellingen als de Onderwijsinspectie en het ministerie van OCW halen de werkwijze binnen hun muren.

Jaap Versfelt is initiatiefnemer en vlak voor het ter perse gaan van dit nummer hebben we elkaar nog even gesproken, want er zijn twee indrukken die we niet willen wekken.

Op de eerste plaats is leerKRACHT een aanpak, en niet dé aanpak. Dat vindt niet alleen de redactie, dat vindt leerKRACHT zelf ook. Het geven van een podium aan deze stichting was een keuze van de redactie, om met de lezers te delen op welke manier je zou kunnen werken aan de realisatie van je eigen doelen. Dat daar een gestandaardiseerde aanpak voor is, vinden velen prettig. Maar het kan ook zonder de ‘formule’ van leerKRACHT. Scholen kunnen ervoor kiezen mee te doen, maar als zij geïnspireerd raken en het op geheel eigen wijze doen, is dat ook prachtig.

Wat we ook niet willen doen is de indruk wekken dat het eenvoudig is. Dat je met wat gedragsregels en verbeterborden je organisatie snel in het wenselijke verbeterspoor fietst. Dat is niet zo. Het veranderen van een organisatiecultuur is niet eenvoudig. Het vraagt om visie, om durf, om tijd en volharding, en niet te veel tegenslag. Het lukt ook niet altijd. Soms moet je je meerdere erkennen in ongunstige omstandigheden. Wachten, een kwartslag draaien en weer opnieuw beginnen. Desalniettemin lukt het op steeds meer scholen om deze cultuurverandering tot stand te brengen. Niet in de laatste plaats omdat vooral leraren en leerlingen de dragers van de aanpak zijn.

Goed, ik verwijs u graag naar de verschillende artikelen die bij dit thema horen. U herkent die aan het kleine ‘ezelsoor’, dat is nieuw.

Tot slot wijs ik u nog even op de oproep van Talis 2018, op pagina 42, waarin scholen worden opgeroepen deel te nemen aan de internationale survey, waaraan bijna 50 landen meedoen. De auteurs schrijven: ‘Leraren en schoolleiders hebben via Talis de kans zich te laten horen en het onderwijsbeleid te beïnvloeden, zowel op landelijk en internationaal niveau, als ook op schoolniveau.’

Dat past eigenlijk wel in een verbetercultuur. Veel leesplezier!

Renske Valk,
hoofdredacteur
@valktekst

Abonneren >>
Inschrijven nieuwsbrief >>
Kennispartners >>